On defenses…
Διαβάζω σιωπηλά
“από μέσα μου” όπως λένε…
όπως κάνω έρωτα…
όπως σου μιλούσα πάντοτε…
με μια σήραγγα για ηχείο
που το ταβάνι της στάζει ασημόβροχο…
και το τέλος της συγκλίνει
αναπόφευκτα με την αρχή της…
Ο μισός πόνος δεν είναι αρκετά κοφτερός…
η μισή οδύνη δεν καταδύεται σε κανένα βάθος…
η μισή ελπίδα αχρείαστη διακόσμηση του εγώ…
Ή ολότελα ανυπεράσπιστος ή τίποτα…
…
τι να πω τώρα..
“Ή ολότελα ανυπεράσπιστος ή τίποτα…”
ακριβώς αυτό.
χάρηκα τόσο που πέρασες…
είχα απόλυτη ανάγκη να το δει κάποιος…
για να γίνει ανεκτό και για μένα να το ξαναδιαβάσω…
υπέροχη έμπνευση η απόγνωση και ο πόνος. δημιουργία δε θα υπηρχε αλλιώς. η τελευταία σου φράση εμπεριέχει την τέχνη όλων τών αιώνων…
σού στέλνω λινκ μιας νεραιδούλας. σίγουρα την ξέρεις.
http://attalanti.blogspot.com/
esy pou eisai toso kynikos kai esy pou ta xexnas ola pou den se eixa gia toso kyniko kai makari ton diko sou kynismo na ton eixe olh h anthrwpothta. Esy pou kamia fora den xerw na se diabazw “sivphla” gia sena einai oi parakatw stixoi oxi dikoi mou bebaia!
Ο έρωτας,
όνομα ουσιαστικόν
πολύ ουσιαστικόν,
ενικού αριθμού,
γένους ούτε θηλυκού ούτε αρσενικού,
γένους ανυπεράσπιστου.
Πληθυντικός αριθμός
οι ανυπεράσπιστοι έρωτες.
δεν θέλω να σχολιάσω τις άμυνες σου..πέρασα να πω μια καλησπέρα.ελπίζω να είσαι καλύτερα…
Dawk μου…από την ίδια πλευρά το βλέπουμε…κι ας πονάει…! Και ναι…την νεραϊδούλα την ξέρω…την επισκέπτομαι συχνά…
Wisdom…τι να διαβάσεις…ας έλεγα και καμμιά κουβέντα και βλέπαμε…υπέροχοι στίχοι…παλιοί μου αγαπημένοι…
Mosky…καλωσήρθες…very nice to see u here…είμαι καλύτερα…μην ανησυχείς…
Ώρες-ώρες είσαι απίστευτος…
Χρυσόσκονη, κανείς;
3pad….Με την κυριολεκτική έννοια του όρου, ε ?
Attalanti…Welcome ! Φυσικά και θα πάρω…βάλε τη χρυσή βροχή γιατί εγώ είμαι πλήρης από ασήμι…